Nicość

Sen ułożył ją do snu,
Łzy wciąż pozostawiały ślady na policzkach,
Ślady dawnego życia nie pozwalały jednak spać,
I wtedy utonęła we wspomnieniach,
Bramy ciemnej nicości pochłaniały jej duszę,
Płakała, uciekała lecz nie miała już dokąd,
On przybył, rozszerzył nicość,
To wtedy upadła od dźgnięcia sztyletem,
Trafił jej serce, tak czyste i piękne.

I just want to kill my self today.

Nagle świat ginie w mroku,

Nie widzisz już światła,

To co kiedyś miało sens dziś go zatraciło,

Po raz pierwszy uświadamiasz sobie,

Że podjąłeś najgorszą z możliwych decyzji,

Świat budowany latami upada,

Sypie się niczym zamek z kart,

A Ty? Możesz tylko stać,

Spoglądać na ruiny czegoś co było otoczką chroniącą od zła,

Dziś straciłeś to, na czym najbardziej Ci zależało,

I o co kiedyś tak bardzo walczyłeś,

Zdajesz sobie sprawę, że to już nigdy nie powróci,

Zabiłam dziś swą nadzieje..

REAKTYWACJA, czyli Rozdział VI

Jessica starała się nie zwalniać i nie oglądać za siebie. Bała się, że gdy się odwróci zobaczy, że jest ścigana. Ledwo widziała drogę, którą jechała, wszystko spowijała mgła jej łez.Tak bardzo kochała Thomasa. W jej głowie kręciły się myśli o tym jak jedyna osoba na której zależało jej jak na nikim innym, mogła pragnąć śmierci jej rodziców, a co najgorsze także i jej. "Mówił kocham, myślał śmierć" pomyślała skręcając w kolejną ulicę. Nie wiedziała gdzie jedzie, wiedziała, że nie stanie dopóty, dopóki nie skończy się benzyna. 
- Byle nigdy mnie nie znalazł, bo gdy to zrobi zabiję go. - wyszeptała przyspieszając. 

   Stali na stacji benzynowej. Thomas obmyślał gdzie mogła udać się Jess. Każda sekunda mogła sprawić, że Joseph znów dorwie ją pierwszy. Nie wiedział co ten człowiek kombinował, ale wcale nie był z tego powodu zadowolony. Pamiętał, że pierwszym planem miało być morderstwo rodziców. Miał to zrobić dokładnie wtedy gdy wyjechał z Jessicą na parę dni w ustronne miejsce. Następnie miał zabrać ją do domu gdzie zobaczyła by ciała swych rodziców. Wtedy miał zakończyć jej żywot zabijając i ją. To był moment w którym się wycofał, ale w tym momencie cieszył się, że jednak nie odwołali tego wyjazdu. Gdyby nie to, znalazłby w tym domu nie tylko ciało rodziny Jessicki, ale także i jej same. Tego by nie przetrwał. Nikogo tak nie kochał jak jej i wiedział, że ona odwzajemnia jego uczucia. Przynajmniej odwzajemniała, bo sądząc po jej minie i strachu w jej oczach gdy przybył mogło się to zmienić za sprawą słów Josepha. Miał nadzieje, że uda mu się to odkręcić. 
- W porządku, możemy ruszać w pościg za Jess. Nalałem bak do pełna, wziąłem także pare przydatnych rzeczy. - rzekł Nick wychodząc ze sklepu przy stacji.
- To dobrze, według mnie daleko nie zajechała. Szarpią nią emocje, więc zapewne chciała odjechać jak najdalej, a gdy skończy się benzyna pójść na piechotę gdzieś, gdzie nikt nie będzie jej szukał. - odpowiedział Tom. Jako płatny morderca musiał dowiadywać się o swoich ofiarach jak najwięcej, musiał myśleć jak one. A Jessice przestudiował niejednokrotnie, wiedział jak może zachować  się w danej sytuacji, o czym myśli. Miał okazję by to teraz wykorzystać. 
- Idąc Twoim tropem sadzę, że mogła pojechać na zachód. Emocje w końcu kazały jej jechać prosto, jak najdalej od wszelkiego zła. - rzekł Nick starając się zebrać w kupę wszelkie domysły.
- Jeżeli tak sądzisz, to prawdopodobnie wiem gdzie mogła pojechać! - Thomas nagle się uśmiechnął. "Pod latarnią najciemniej" pomyślał wsiadając do samochodu. Był pewny, że miejsce do którego udała się Jess, jest teraz zarazem najbezpieczniejszym jak i najbardziej zagrożonym teren dla niej. Nie było to jednak daleko.
- Komu w drogę, temu czas - szepnął zasiadając za kierownicą.

Z dedykacją dla osób zachęcających mnie do dalszego pisania. :)